Malarstwo
Claudia Rößger
Nigdy nie maluję portretów, które przedstawiałyby rzeczywistych ludzi. Są zawsze wymyślone, ale reprezentują sytuacje, uczucia lub pragnienia. Są moimi partnerami, uosabiają jakąś cząstkę mnie. Formalnie bazuję na rosnącej w mojej pamięci kolekcji form które obserwuję wokół siebie – mówi o swoich obrazach i rysunkach Claudia Röβger.
Bohaterami jej prac są postacie, lecz nie ma w nich realizmu. To raczej ludzkie hybrydy: ze zniekształconymi ciałami, z twarzami ukrytymi pod maskami, z wzorami na ciele. Odmieńcy. Freaks. Prace Claudii niepokoją i intrygują pewnym rysem chorobliwości, choć nie pozbawionym ciepła i współczucia. Także intymnością, której sprzyjają niewielkie formaty jej prac.
Rysunki Claudii Röβger mają w sobie szorstkość, naturalność, coś dziecięcego, pozostając jednocześnie, w specyficzny sposób, eleganckimi i dekoracyjnymi. Kreska jest delikatna, lecz zdecydowana i pewna. Linii towarzyszy zwykle plama intensywnego koloru – najczęściej różu lub czerwieni. Coraz większa „samodzielność” środków wyrazu sprawia, że niektóre jej prace zbliżają się do abstrakcji. To odejście od naturalizmu bez porzucania konkretu – deklaruje. Wydaje się, że to właśnie w rysunku styl Claudii uzyskuje pełnię. Sumaryczność, „niedopowiadanie do końca” właściwe rysunkowi, chwytanie istoty za pomocą ograniczonych środków, współbrzmi z jej wrażliwością.
