Gosia Turzeniecka "Senność"

 [16.09 - 23.10.2010]

Senność

Czasem tylko dwie linie i plama koloru, by oddać charakter postaci leżącej na poduszce. Innym razem – trochę więcej szczegółów: zamknięta powieka, dłoń, ramiona…
Śpiące postacie.
W swoim najnowszym cyklu „Senność” Gosia Turzeniecka pokazuje sen jako intymny rytuał. Uczestniczą w nim matki przytulające dzieci, rodzeństwa, rodziny, przyjaciele, obejmujący się kochankowie… Otuleni kołdrami, zawinięci w śpiwory doświadczają bliskości, bezpieczeństwa, ale jednocześnie – specyficznego oddalenia, współ-nieobecności. Śpią.
Spanie – stan w zasadzie nieciekawy  z artystycznego punktu widzenia. Dla Gosi Turzenieckiej jest impulsem, by przedstawić  wspólnotę, bliskość, więź, specyficzną aurę otaczającą śpiących. Dlatego w przypadku swoich najnowszych prac woli mówić o „senności”, nie o „śnie”, czy „śpiących”.  
Twórczość Gosi Turzenieckiej jest związana z naturą. Przedstawiając sylwetki ludzi, zwierząt autorka snuje osobistą i jednocześnie uniwersalną opowieść o tym, że stanowimy część większej całości, nasza egzystencja wpisana jest w cykl życia, w rytm przyrody. Spojrzenie Gosi mimo  „przyrodniczego”, uogólnionego charakteru, jest intymne, subtelne, impresyjne i pozbawione patosu. W swoich pracach Gosia Turzeniecka posługuje się dwoma perspektywami. Tworzy małe kompozycje z pojedynczymi motywami, jakby podglądane, fragmentaryczne.  Równolegle powstają większe, bardziej złożone układy -  fryzy z motywami sylwetek zwierząt bądź postaciami ludzi. Figury w pracach Gosi stają się bliskie znakom plastycznym, literom alfabetu, zbliżają się do ornamentu, nie gubią jednak cech indywidualnych. Prace Gosi Turzenieckiej są niczym fragmenty obszerniejszej historii naturalnej, jak panorama subiektywnych i intensywnych śladów obecności. To próba głębokiego wglądu w naturę, próbą odkrycia wewnętrznego porządku, logiki i piękna.
Gosia Turzeniecka maluje akwarelą, tuszem na sztywnym akwarelowym papierze, bądź delikatnym, lecz o wyrazistej strukturze – chińskim lub japońskim. Czasem sięga też po niekonwencjonalne techniki - odbija sylwetki ludzi i zwierząt za pomocą stempli wykonanych z ziemniaków.
Styl Gosi Turzenieckiej jest esencjalny i  minimalistyczny. Wyrazisty i syntetyczny. Charakteryzuje go oszczędność i intensywność kaligraficznego gestu, powściągliwość kompozycyjna i osobista poezja, prostota i elegancja.
Gosia Turzeniecka stosuje tylko to konieczne, by uchwycić istotę przedstawianych  motywów: linię, by oddać podobieństwo i charakter oraz plamę koloru, by podkreślić indywidualizm i emocjonalną temperaturę.  
Te cechy twórczości Gosi Turzenieckiej spowodowały, iż autorzy piszący o niej, często podkreślają związki z estetyką i myślą filozoficzną Japonii. Sama autorka nie potwierdza bezpośrednich wpływów, choć trudno zaprzeczyć eleganckiej prostocie transpozycji natury obecnej w jej rysunkach.
Obok prac Gosi Turzenieckiej bezpośrednio wiążących się z sennością, na wystawie w Latającej Galerii zaprezentujemy także instalację złożoną z wcześniejszych prac artystki. Prace te stylistycznie bliskie są tym najnowszym. W ten sposób wystawa będzie także szerszym, choć kameralnym, spojrzeniem na dotychczasową twórczość artystki.  

Gosia Turzeniecka urodziła się w 1974 roku w Opocznie; w 2000 roku ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Turynie (Accademia Albertina di Belle Arti a Torino), gdzie  mieszka i pracuje. Uczestniczyła  w wielu wystawach zbiorowych i projektach indywidualnych. Wystawa w Latającej Galerii to pierwszy tak obszerny, indywidualny pokaz jej twórczości w Polsce.  

Magdalena Wicherkiewicz