Natasza Niedziółka, Top Shelf

[28.01.2010-27.02.2010]

Wystawa Nataszy Niedziółki w Latającej Galerii ma strukturę instalacji. Obrazy uzupełniają rzeźby/obiekty, które artystka określa jako „towers” – „wieże". Widz znajduje się w specyficznym eksperymentalnym malarskim environment. Taki sposób aranżacji  powoduje, że doświadczenie sztuki Nataszy Niedziółki staje się intensywniejsze.

Ostre cięcie
Top shelf, góra półka. Metaforyczne określenie tego, co niedostępne lub czego dosięgnięcie wymaga wysiłku: trzeba wyciągnąć rękę, wspiąć się na palce lub nawet wejść na drabinę. Z górnej półki są rzeczy najwyższej jakości, cenne  i trudne do zdobycia. Na górnej półce, poza otwartym dostępem, umieszczane jest to, co zakazane (na przykład w języku angielskim „Top Shelf” to metaforyczna nazwa filmów pornograficznych). „Górna półka” to też po prostu zwykły, codzienny, użytkowy  przedmiot.  Dla wystawy taki tytuł wydaje się być tyleż prosty, co wieloznaczny. To ostatnie – kieruje ku grze znaczeniami, ważnej, bo w swojej sztuce Natasza Niedziółka podaje grze formy i kolory. Wystawa Nataszy Niedziółki w Latającej Galerii w Warszawie jest  pierwszą prezentacją prac artystki w Polsce. I dlatego sobie samej artystka stawia wysokie wymagania. Wystawa ma być z „najwyższej półki”.
Obrazy  Nataszy Niedziółki są „energetyczne”, zdecydowane, „gorące”. Przyciągają wzrok i domagają się uwagi. Mają w sobie coś z dziecięcej spontaniczności i nieokiełzania. Coś pierwotnego, źródłowego i buntowniczego. Nieposkromienie. Stąd pewnie zainteresowania artystki sztuką ludową. Jednak w jej pracach ludowość nie przejawia się bezpośrednio, w postaci cytatu z ludowego stroju, wycinanki, czy etnicznego motywu, lecz raczej jako energia, surowość i intensywność. W obrazach Nataszy próbowano odnaleźć formy nawiązujące do polskiej kultury ludowej (co wydaje się naturalne ze względu na jej pochodzenie), także do bardziej egzotycznych, jak  Meksyk. Artystka podkreśla jednak, że pewne układy kształtów i zestawienia barwne są wspólne wielu, nawet odległym sobie kulturom, co dowodzi raczej wspólnej, ponadczasowej i ponadgeograficznej wrażliwości estetycznej. 
Nataszę Niedziółkę zawsze interesowało  upraszczanie, syntetyzowanie kształtów, które obserwuje w rzeczywistości. I poszukiwanie, dochodzenie do „swoich form”. We wcześniejszych pracach, z serii „The Year of the Peackock”,  wyraźne dominowały formy zaokrąglone, owalne, zrytmizowane: okręgi, półkola, wachlarze, tęcze, rozłożone pawie ogony. Choć wyczuwamy inspirację, trudno jest jednoznacznie określić temat obrazów Nataszy. Jej malarstwo jest raczej zapisem procesu odchodzenia, poprzez zabawę formą, kształtem, od pierwotnego motywu w kierunku klarownej i dekoracyjnej  syntezy. W  jej najnowszych obrazach abstrahowanie, „geometryzowanie”  przybiera bardziej „ostry” kierunek – w obrazach dominują „zygzaki”, trójkąty, ostrzejsze, bardziej zdecydowane linie. I inspiracja jest  jakby bardziej codzienna, prosta, naturalna: misy, butelki, świece.
„Ostre cięcie” dotyczy jednak przede wszystkim podziału płaszczyzny obrazu. Płótna są wyraźnie „pocięte” na poziome sfery, pasy, „półki”. To swoiste „uporządkowanie” powoduje, że obrazy z cyklu „Top Shelf” sprawiają wrażenie nieco uspokojonych, bardziej statycznych, jakby artystka ich pierwotny dynamizm, energię i ostrość próbowała poddać dyscyplinie.
Istotnym elementem obrazów Nataszy Niedziółki jest  kolor. Dźwięczny i intensywny. W najnowszych obrazach dominuje paleta składająca się z żółci, ultramaryny, różu, czerni i bieli. Kolor wzmocniony materią, bo materialność obrazów jest ich istotnym składnikiem. Strukturę obrazów tworzy nie tylko farba, ale również papier oraz elementy zupełnie „niemalarskie”: zszywki, pinezki. Te ostatnie powodują, że „ostrość” obrazów zyskuje także znaczenie dosłowne. Natasza eksperymentuje również ze sposobem malowania, niekiedy porzuca pędzel i farbę na rzecz nici i szyje swoje obrazy.
Wystawa Nataszy Niedziółki w Latającej Galerii ma strukturę instalacji. Obrazy uzupełniają rzeźby/obiekty, które artystka określa jako „towers” – „wieże”. Te przestrzenne barwne kompozycje, oddziałują z równie energetycznie jak płótna. Widz znajduje się w specyficznym eksperymentalnym malarskim environment. Taki sposób aranżacji  powoduje, że doświadczenie sztuki Nataszy Niedziółki staje się intensywniejsze.  


Natasza Niedziółka urodziła się w 1978 roku w Międzychodzie.  W latach  2004 - 2008 studiowała w Kunstakademie w Düsseldorfie w pracowni Prof. Tal R. W 2008 roku uzyskała tytuł magistra sztuki w tej pracowni. Mieszka i pracuje w Berlinie. Uczestniczyła w wielu wystawach zbiorowych w Niemczech, a także w Holandii, Austrii, Wielkiej Brytanii, Włoszech. Jej indywidualna wystawa „The Year of the Peackock” w Pool Gallery w Berlinie w 2009 roku uzyskała bardzo dobre recenzje w niemieckiej prasie artystycznej. Wystawa w Latającej Galerii jest pierwszą prezentacją Nataszy Niedziółki w Polsce.

Magdalena Wicherkiewicz

Widok wystawy